Mostrando entradas con la etiqueta rangers. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta rangers. Mostrar todas las entradas

viernes, 18 de septiembre de 2009

GASCOIGNE


Bad Boy, Enfant Terrible, incorrixible... o protagonista de hoxe é un deses que encheron periódicos enteiros coa sua forma de xogar e a sua forma de ser. E segueo facendo. Xenial, polémico, amado, odiado, gamberro, sensible. Un xenio: Paul Gascoigne.


¿Quén era?: Un futbolista inglés da década dos 90.


¿Por qué se lle recorda?: Por ser un dos mellores centrocampistas de Inglaterra na sua época, polas suas miles de anécdotas e pola sua merecida fama de gamberro.


¿Qué foi del?: Retirouse en 2004, nas filas do modestísimo Boston United (que agora está na que sería a cuarta división inglesa). Non deixou de facer aparicions públicas debido os seus problemas co alcohol, como que lle prohibiran subir a un avión por ir borracho ou unha pelexa co cantante de Oasis, Liam Gallagher.


¿Sabías qué?: Gañouse a adoración de toda Inglaterra cando nunha semifinal do Mundial 90 (Inglaterra - Alemania) viu un cartón amarelo que lle houbera impedido xogar a final (os pross perderon) e chorou como un neno no céspede.
- Unha das máis famosas fotos da historia do fútbol inglés protagonizana o agora actor Vinnie Jones e el, cando xogaba no Newcastle.

- Na sua época de maior fama, antes de irse a Italia, chegou a ser protagonista dun videoxogo. Incluso grabou un disco.
- En Inglaterra era costume que os futbolistas das categorías inferiores limpiaran as botas dos xogadores do primeiro equipo. A Gascoigne, xuvenil do Newcastle, tocoulle limpar as do lexendario Kevin Keegan. Cando iba de camiño a casa a limpialas, perdeunas. Gascoigne, avergoñado, dixollo a Keegan, que lle respondeu: "Tranquilo, nunca me gustaron esas botas".
- No Reino Unido é máis coñecido como Gazza.
- Cando xogaba no Glasgow Rangers, liou unha de escándalo. Nun partido de máxima rivalidade relixiosa entre protestantes (Rangers) e católicos (Celtic), meteu un gol e non se lle ocurriu mellor cousa que celebralo como se tocara unha frauta, o estilo das polémicas marchas protestantes da anticatólica Órde de Orange. Recibiu ameazas de morte por iso.

- Nunha ocasión, cando xogaba co Tottenham, sustituiu unhas diapositivas sobre tácticas que ia mostrar o adestrados Terry Venables por imáxes pornográficas.
- El quería xogar no Liverpool, pero nunca lle fixeron unha oferta e foise os Spurs.
- Compartiu vestiario no equipo londinense con dous vellos coñecidos Nayim e Lineker.
- A sua fillastra Bianca Gascoigne é bastante famosilla en Inglaterra. O porqué, podedelo ver poñendo o seu nome en Google.


Biografía, palmarés, estatisticas: Paul John Gascoigne naceu un 27 de maio de 1967 en Dunston, Inglaterra. Empezou nos xuvenis do Newcastle no 80. Saltou o primeiro equipo no 85. Fichou polo Tottenham no 88. En 1992 foise a Lazio de Roma. En 1995 foise a Escocia, o Glasgow Rangers. Volveu a Inglaterra en 1998, o Middlesbrough. Logo arrastrouse polos campos nas filas de Everton, Burnley, Gansu Tianma de China e finalmente, Boston United. Gañou unha FA Cup en 1991, duas ligas escocesas (96 e 97) e unha Copa (1996). Coa selección xogou 57 partidos e meteu 10 goles. Tamén chegou a ser entrenador do Kettering Town, da sexta división inglesa, en 2005.

PD: Recordo outras anécdotas de Gazza: unha vez, estando concentrado coa selección inglesa e completamente borracho, roubou o autobús do equipo e estampouno contra o pilar dunha ponte.

Cando Glenn Hoddle lle comunicou tras o ultimo partido de clasificacion contra Italia, que non seria levado a Francia 98 este, totalmente borracho, destrozou a habitacion do hotel.
Nas concentracions da seleccion inglesa riase e mofaba de Graeme Le Saux porque bebía viño.

lunes, 20 de abril de 2009

CANIGGIA


Case sempre que alguen nomea o fútbol arxentino, sae un nome, o de Maradona. Foi o protagonista dunha época moi importante para unha das mellores seleccions do mundo. Hoxe vouvos falar dun enorme dianteiro que é un, ademáis, un dos mellores amigos do 10 e que é todo un tipo: Claudio Caniggia.


¿Quén era?: Un dianteiro arxentino dos 80, 90 e principios deste seculo.


¿Por qué se lle recorda?: Por ser o dianteiro titular da Arxentina dos Mundiais do 90 e do 94, e por un gol que lle meteu a Brasil no primeiro.


¿Qué foi del?: Caniggia anunciou a sua retirada do fútbol en 2004, tras a sua experiencia en Qatar. Pero pouco despois, fixo pública a sua intención de ir coa albiceleste o Mundial de 2006, sí, o último. Non foi convocado por Pekerman, claro. Vive en Escocia.


¿Sabías qué...?: Chamabanlle "El Pájaro", "El Hijo del Viento" e incluso "Axl" (por Axl Rose, o cantante de Guns'n'Roses).
- Deu positivo por cocaína cando xogaba na Roma.

- A amizade de Caniggia e Maradona é moi intensa. Incluso chegaron a celebrar un gol cun bico na boca. A muller de Caniggia, Mariana Nannis, dixo: "As veces penso que Diego está namorado do meu marido. Debe ser polo seu pelo longo e os seus músculos".
- Non acudiu o Mundial de Francia 98 por culpa do seleccionador, Daniel Passarella. O outrora capitán da albiceleste obrigaba a todos os seus xogadores a levar o pelo curto. Caniggia negouse e quedou sen Copa do Mundo.
- Catro anos despois, na Copa do Mundo de Corea e Xapón, Marcelo Bielsa sí o convocou. Pero non chegou a xogar ningún partido. Aínda así, recibiu un cartón vermello estando no banquiño no partido contra Suecia.
- O seu segundo nome é Paul, aínda que existe unha lenda que di que en realidade é Raúl, pero que o cambiou.


Biografía, palmarés, estatísticas: Claudio Paul Caniggia naceu en Henderson, Arxentina, o 9 de xaneiro de 1967. Debutou coa camiseta de River Plate en 1985, onde estivo ata 1988. Nese ano comezou a sua aventura italiana, que o levou o Verona, o Atalanta e a Roma. En 1994 fichou polo Benfica de Lisboa, con 27 anos e o ano seguinte volveu a Arxentina, as filas de Boca Juniors. Tres anos despois, volveu facer as maletas e volveu o Atalanta. En 2000 emprendeu unha aventura en Escocia, con 33 anos que o levou o Dundee e o Glasgow Rangers. As suas últimas patadas o balón deullas no Qatar Sports Club, de onde se levou un bo puñado de petrodólares. Coa albiceleste xogou 50 partidos e meteu 16 goles. Os seus títulos, duas Copas de América con Arxentina (91 e 93) e unha Copa Confederacions no 92.

sábado, 21 de marzo de 2009

BRIAN LAUDRUP




O protagonista de hoxe tratase dun caso curioso. Foi un excelente futbolista, pero quizais estivo algo eclipsado polo seu irman, que era un megacrack. Pero sempre estivo en equipos de élite e destacou na sua selección, algo que non é fácil. Aínda que, insisto, seu irman é moito máis famoso (entre outras cousas porque triunfou en España), creo que o personaxe de hoxe merece un post. É Brian Laudrup.



¿Quén era?: Un futbolista danés dos 80 e os 90.


¿Por qué se lle recorda?: Case todos en España, por ser o irman do gran Michael Laudrup, pero podese dicir que foi un dos puntais da selección danesa que gañou a Eurocopa do 92 (sorprendendo a todo o mundo) e por xogar en equipos como o Bayern de Munich, o Milan ou o Chelsea.


¿Qué foi del?: Retirouse nas filas do Ajax de Amsterdam en 2000, cando so tiña 31 anos (as lesions aceleraron a sua retirada). Agora é comentarista dos partidos da Liga de Campions para a televisión danesa TV3+, xunto co seu compatriota Peter Schmeichel. Ademáis, ten unha escola de fútbol.



¿Sabías qué...?: Naceu en Viena, Austria, porque seu pai, Finn Laudrup, era futbolista e xogaba no WSC da capital austríaca.
- Unha curiosidade: xamáis coincidiu con seu irman en ningún equipo (a excepción da selección). Sí hai dous clubes que os tiveron nas suas filas: O Brondby danés e o Ajax holandés, pero en etapas diferentes. Pelé incluiuno na sua lista dos 125 mellores xogadores da historia. Nesa lista estaba tamén seu irman Michael.
- Aínda que non meteu ningún gol na Euro do 92, sí que se lle considerou como un dos mellores xogadores do torneo.
- Cando estivo na Fiorentina, viviu o dramático descenso do clube viola a serie B. Nunha ocasión, e para evitar a ira dos afeccionados, tivo que sair dun partido no maletero dun coche.
- Decidiu deixar a selección con so 29 anos.
- Cando chegou o Ajax, seu irman Michael deixara o clube un ano antes.
- O seu último equipo en Dinamarca foi o FC Copenhague. Na sua visita o campo do Brondby, o seu primeiro equipo, recibiu abucheos durante todo o partido.
- A sua mellor época foi a do Rangers, onde conseguiu tres ligas e unha Copa escocesa. Para moitos afeccionados do equipo protestante de Glasgow, Brian Laudrup é o mellor xogador extranxeiro da historia do clube.


Biografía, palmarés, estatísticas: Brian Laudrup naceu o 22 de febreiro de 1969 en Viena, Austria. O seu primeiro clube foi o Brondby danés (1986-1989). Na tempada 89-90 fichou polo Bayer Uerdingen alemán, experiencia que lle valeu para fichar polo Bayern Munich a tempada seguinte. Tras dous anos en Baviera, fichou pola Fiorentina, onde estivo unha nefasta tempada. Seguiu en Italia porque na tempada 93-94 xogou no Milan, onde non xogou moito. En 1994 fichou polo Glasgow Rangers, onde xogou durante catro exitosos anos. En 1998 fichou polo Chelsea. Despois dunha tempada en Londres, en 1999 xogou no FC Copenhague. A sua retirada chegou en 2000, nas filas do Ajax. Coa selección xogou 82 partidos e meteu 21 goles. No seu palmarés destaca a Eurocopa do 92 con Dinamarca, máis duas ligas danesas, un Scudetto co Milan, tres ligas, unha copa e unha copa da liga en Escocia e unha Supercopa de Europa co Chelsea.